بر پایه اطلاعات منتشر شده از سوی خبرگزاری مهر، هماکنون در ایران ۴۸۴,۵۱۷ دستگاه کامیون و کشنده مشغول فعالیت هستند. از این تعداد، ۴۳,۷۲۲ دستگاه آنها بین ۲۶ تا ۴۱ سال سن دارند و عمر بیشتری از ۴۱ سال مربوط به ۶۹,۶۴۶ دستگاه است. عمده این آمار به کامیونها اختصاص دارد، بهطوریکه ۲۵۷,۶۱۳ کامیون در حال تردد در کشور به ثبت رسیده است. در میان این کامیونها، ۲۶,۳۳۳ دستگاه به سن ۲۶ تا ۴۱ سال تعلق دارند که معادل ۱۰.۲ درصد از کامیونهای فعال را تشکیل میدهند و تعداد کامیونهای با سن بالای ۴۱ سال نیز بسیار بیشتر است.
بر اساس آخرین آمار، تعداد ۵۶هزار و ۳۲۲ کامیون در حال حاضر بیش از ۴۱ سال عمر دارند که این رقم معادل ۲۱.۸ درصد از کامیونهای فعال کشور را تشکیل میدهد.
نگاهی به آمار کامیونهای فرسوده در کشور نشاندهنده وضعیت نگرانکنندهای است. بر اساس اطلاعات موجود، تعداد کشندههای فعال در جادههای کشور به ۲۲۶هزار و ۹۰۴ دستگاه میرسد. از این تعداد، عمر ۱۷هزار و ۳۸۹ دستگاه (معادل ۷.۷ درصد) بین ۲۶ تا ۴۱ سال است و ۱۳هزار و ۳۲۴ دستگاه دیگر بیش از ۴۱ سال سن دارند. همچنین، آمارها نشان میدهد که حدود ۱۳هزار کامیون یا کشنده بالای ۵۰ سال سن در جادهها در حال حرکت هستند. بررسی واردات کامیون و کشنده به بخش جادهای کشور در پنج سال گذشته نیز حکایت از آن دارد که در این مدت ۹۸هزار و ۳۵۵ دستگاه به ناوگان جادهای اضافه شده که ۱۶هزار و ۲۱۵ دستگاه آن در سال ۱۴۰۰، ۲۸هزار و ۳۸۲ دستگاه در سال ۱۴۰۱، ۳۱هزار و ۱۷ دستگاه در سال ۱۴۰۲، ۱۵هزار و ۳۲۴ دستگاه در سال ۱۴۰۳ و ۷هزار و ۴۱۷ دستگاه در ۷ ماهه سال ۱۴۰۴ بوده است. این آمار نشان میدهد که تنها حدود ۲۰ درصد از ناوگان فعلی طی چهار سال گذشته نوسازی شدهاند. بررسی دقیق این ارقام نشان دهنده ناکافی بودن تلاشها برای نوسازی ناوگان است. تعویض خودروهای قدیمی با نمونههای نو به کندی انجام میشود و محدودیتهای تولید و واردات وضعیت را بغرنجتر کرده است. پیامد این روند فشار مضاعف بر زیرساختها، کاهش بهرهوری و افزایش خطر تصادفات است. وضعیت کنونی نشاندهنده وجود یک بحران ساختاری در بخش حملونقل جادهای کشور است که پیامدهای آن به لحاظ اقتصادی و انسانی قابل توجه است.