بررسی کامیون کشنده ولوو سری N (ولوو زرد)

نسل دوم کامیون‌های ولوو سری N، که به دو مدل N10 و N12 در ایران معرفی شدند، نقشی کلیدی در تاریخ صنعت حمل‌ونقل و خودروهای تجاری کشور ایفا می‌کند. این کامیون‌ها که ابتدا به صورت وارداتی به بازار عرضه شدند، به دلیل ویژگی‌های برتر و کارآمدی که داشتند، مورد استقبال بی‌نظیر خریداران قرار گرفتند و به سرعت در خطوط تولید و مونتاژ داخلی قرار گرفتند. با عرضه مدل‌های N10 و N12، ولوو توانست موفقیت‌های پیشین خود را پس از مدل‌های N86 و N88 به یک سطح جدید برساند و محبوبیت خود را در بازار ایران افزایش دهد.

کامیون ولوو، که اولین بار در سال 1928 به تولید رسید، اکنون با بیش از 80 سال تجربه، به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودروهای تجاری در جهان تبدیل شده است.

نخستین ورود خودروهای ولوو به ایران به سال 1934 باز می‌گردد که در آن زمان سه دستگاه از این برند معتبر به کشور وارد شدند. در سال 1352، شرکت «رنا» فعالیت خود را با عرضه مدل‌های N86 و N88 آغاز کرد و به همراه محصولات وارداتی دیگر، تنوع بیشتری به بازار خودروهای سبک و سنگین در ایران افزود. دو سال بعد، مسئولیت این عرضه به شرکت زامیاد واگذار شد.

در دهه 60، واردات نسل جدید خودروهای ولوو N در دو مدل N10 و N12 آغاز شد. در همین راستا، تولید مدل F این برند از سال 1363 شروع گردید و در دو سال بعد، به مدت 7 سال، موتورهای ولوو توسط شرکت «بنیان دیزل» در تبریز مونتاژ شدند. جالب است که این شرکت سابقه تولید موتورهای دیزل ولوو را نیز از دهه 50 شمسی دارد.

محبوبیت برند ولوو در ایران به سادگی به دست نیامده است. سری بی‌دماغ ولوو مانند مدل F88 در دهه 50 شمسی نتوانست توجه چندانی را جلب کند. اما با معرفی سری N شامل مدل‌های N88 و N86، که در کشور ما به نام ولوو سوسماری معروف شده‌اند، و همچنین با عرضه مدل‌های N10 و N12، این برند توانست در میان رانندگان جایگاه قابل توجهی پیدا کند.

در آن زمان، کامیون‌های ماک به ویژه سری F و دیگر مدل‌های بی‌دماغ آمریکایی، به شدت محبوب بودند و کمتر کامیونی می‌توانست با آن‌ها رقابت کند. همچنین، در دسته کامیون‌های دماغدار، سری R ماک بازار را به تسخیر خود درآورده بود. اما ورود کامیون‌های ولوو N10 و N12، که با تکنولوژی پیشرفته‌تری نسبت به دیگر کامیون‌های موجود ارائه شده بودند، علاقه‌مندان به خودروهای سنگین را به سمت خود جذب کرد و رقابتی تازه را در صنعت کامیون‌سازی ایجاد نمود.

در دهه 60 شمسی، خودروهای ولوو مدل‌های N10 و N12 به بازار ایران معرفی شدند و با خودروهای مشهور مرسدس بنز مایلر و کامیون‌های اسکانیا رقابت کردند. در این خلال، سری N ولوو با رقیب خانگی خود، یعنی سری F، نیز مواجه بود که هر روز بر تعداد طرفدارانش افزوده می‌شد.

ولوو در سال 1973 مدل جدید سری N را به بازار معرفی کرد، در حالی که آن زمان بسیاری از کامیون‌های دماغدار در اروپا تحت ممنوعیت قرار گرفتند. با این حال، ولوو این کامیون را برای بازارهایی مانند خاورمیانه، آمریکای شمالی، استرالیا و آمریکای لاتین که با محدودیت‌های تردد کامیون‌های دماغدار روبرو نبودند، طراحی و تولید نمود.

در آن دوران، کامیون‌های سری N برند ولوو دارای چندین ویژگی کلیدی و مهم بودند که توجه بسیاری را به خود جلب کردند:

1. گیربکس این مدل به صورت کاملاً سنکرونیزه طراحی شده است، ویژگی‌ای که در آن زمان بی‌سابقه بود و فرآیند تعویض دنده را به طرز قابل توجهی آسان‌تر می‌ساخت.

به طور اولیه، نام N89 برای این سری کامیون‌ها مطرح شده بود. اما شرکت ولوو با تغییر در روش نامگذاری خود، این کامیون نوین را N12 نامید و دو مدل کم‌قدرت‌تر آن را به ترتیب N10 و N7 نام‌گذاری کرد. این تغییرات در نامگذاری به حجم موتور این خودروها مرتبط است.

ولوو در توسعه سری N خود از یک جعبه فیوز با مدار چاپی بهره برد که قبل از آن در کامیون‌های این برند و برخی رقبا مشاهده نشده بود و به این ترتیب، تازه‌ای در فناوری کامیون‌داری ارائه داد.

4. بخاری ولوو سری N در زمان خود به عنوان یکی از بهترین‌ها شناخته می‌شد. بر اساس ادعای شرکت، این بخاری توانایی دارد تا 35 درجه سانتی‌گراد به دمای کابین خودرو اضافه کند، ویژگی‌ای که برای استفاده در مناطق سردسیر بسیار کارآمد و مطلوب به حساب می‌آید.

5. اندازه شیشه جلو حدود 35 درصد نسبت به نسل‌های پیشین افزایش یافته است، که باعث بهبود چشمگیری در دید به بیرون می‌شود.

شاسی به طور واضحی با افزایش قدرت و تحمل بار بیشتر ارتقاء یافته بود، در حالی که هر متر طول آن نسبت به مدل ولوو سوسماری، 5 کیلوگرم سبک‌تر شده است. علاوه بر این، طراحی شاسی به گونه‌ای صورت گرفت که در دو مدل تک‌لا و دولا، ظرفیت تحمل بارهای سنگین‌تر را فراهم کند.

فرمان هیدرولیک به طور استاندارد در سری N جدید نصب شده است. این خودرو با بهینه‌سازی مسیر لوله‌های ترمز و افزودن ترمز موتوری قوی‌تر، عملکرد بهتری را ارائه می‌دهد. همچنین، قفل تا قفل فرمان به میزان 50 درصد افزایش یافته است که منجر به افزایش قدرت مانور خودرو و سهولت بیشتر در دور زدن نسبت به مدل‌های قبلی سری N شده است.

نسل جدید دیفرانسیل‌های سری N با ویژگی‌های قوی و منحصر به فرد خود، به این وسیله نقلیه قدرت حرکتی بسیار بالایی بخشیده است. این قابلیت ویژه به موتورهای 10 و 12 لیتری این خودرو اجازه می‌دهد تا بارهایی بین 70 تا 100 تن را به راحتی حمل کند.

شرکت ولوو اتاق N خود را با دو نوع موتور متفاوت عرضه کرد. موتور مدل N12 که در ابتدا با ظرفیت 12 لیتر و قدرت 330 اسب بخار معرفی شد، پس از تجهیز به اینترکولر، توان بیشتری پیدا کرد و به 360 و در نهایت به 385 اسب بخار ارتقا یافت. از سوی دیگر، موتور سری N10 که 9.6 لیتر ظرفیت داشت، قدرتی بین 275 تا 300 اسب بخار تولید می‌کرد. همچنین، چندین مدل از این خودرو توسط شرکت‌های داخلی در سال‌های بعد وارد ایران شدند که عمدتاً با رنگ‌های سبز و سفید شناخته می‌شدند، اما در نهایت واردات آن‌ها برای مدتی متوقف گردید.

سری N که به طور خاص در ایران به تولید رسیده است، شامل دو مدل N10 و N12 می‌باشد. این سری در دو تیپ محور، یعنی دو محور و سه محور، و برای کاربردهای مختلفی از جمله کمپرسی، کشنده و باری طراحی شده است. همچنین، به هر خریدار این امکان داده می‌شود که بسته به نیاز و بودجه خود، مدل خواب‌دار یا بدون خواب را انتخاب نماید. به علاوه، یک نسخه دیگر نیز با طراحی نیم‌کابین ارائه می‌شود که فضای اضافی برای قرار دادن لوازم در پشت صندلی‌ها دارد.

کابین خودروهای ولوو در مقایسه با رقبا در آن زمان، فضایی ساکت و آرام‌تر را ارائه می‌داد و لرزش کمتری را تجربه می‌کرد. همچنین، این خودروها به لطف گیربکس سنکرونیزه خود، تعویض دنده‌ای روان و سریع داشتند. در زمان خود، ولوو سری N با درب موتور فایبرگلاسی عرضه می‌گردید که تجربه‌ای نوین برای ایرانیان بود، زیرا پیش از آن تنها ماک سری R را تجربه کرده بودند.

ولووهای سری N با دیفرانسیل‌های قدرتمند خود شناخته می‌شوند که مدل برتر آن هنوز هم به عنوان یکی از بهترین دیفرانسیل‌ها در خودروهای تجاری ایران به شمار می‌رود. این دیفرانسیل نه تنها عملکرد بی‌نظیری دارد بلکه می‌توان گفت یکی از بهترین محورها در تاریخچه ولوو محسوب می‌شود.

پس از سال‌ها انتظار، بار دیگر شایعاتی درباره ورود نسخه جدید کامیون‌های کلاسیک ولوو NL12 و NL10 به جاده‌های کشورمان به گوش می‌رسد.

کامیون‌های ولوو NL12 و NL10 عمدتاً برای حمل بار در خط تولید ساخته شده‌اند و کاربرد آن‌ها به عنوان کمپرسی نسبت به نوع حمل و نقل بار کمتر است. با این حال، تعدادی از این کامیون‌ها به شکل کشنده نیز به مشتریان عرضه شده‌اند. موتور این کامیون‌ها از نوع شش سیلندره 12 لیتری بوده و NL12 با قدرتی بین 380 تا 385 اسب بخار و NL10 با همین موتور توانایی تأمین 350 اسب بخار قدرت را دارد.

با وجود اینکه مدل‌های جدید کشنده NH12 با موتور قدرتمند 420 اسب بخار به شکل کمپرسی و تعدادی به صورت باری وجود دارند، اما نمونه‌های محدودی از این کشنده با رنگ‌های جذاب مانند آبی نفتی، سفید و سبز فسفری نیز در جاده‌ها در حال فعالیت هستند.

برای بررسی انواع کامیون‌های ولوو در ایران و خرید کشنده‌های ولوو با اتاق N، لطفاً به آگهی‌های زیر مراجعه فرمایید:

. 
. 
.